CASTELAO, PEDRO
Vvimos permanentemente conectados, localizados e atarefados. Sen silencio e soidade esvaramos sobre a vida sen poder profundar nela.
Este ensario epistolar quere loitar contra a banalidade, contra a superficialidade que só busca diversión, entretenemento e, por iso, esquecemento de si. Cun estilo claro e directo, coma un pai fala aos seus fillos, o autor invítanos a albiscar na realidade ese invisible misterio que ningunha razón técnica é quen de esgotar. A visión do invisible conxunta, dun xeito sinxelo e ameno, unha fonda reflexión relixiosa, mística, metafísica, teolóxica e estética onde conflúen naturalmente vida e pensamento.
