GARCIA ROMERO, CELESTINO
Pero todo cambia, cando do texrto pasamos ó texto. En primeiro lugar, claro está, polo idioma (razón definitiva da publicación deste libro). Era normal dicir o que todos dicían. O extraordinario foi dicilo, e máis aínda escribilo, en galego. Respecto destes temas sucedeu, a canto sabemos, por primeira vez na nosa historia. Como por primeira vez aparecen aí en galego versos tan famosos -e tan ben traducidos- coma os que se poden ler no capítulo 6 da segunda parte: "Véxante os meus ollos, /Santo e bo Xesús. /Véxante os meus ollos/ e quedense sen luz".
